ดร.แกง

ขยัน…คือ…คำตอบ


3 ความเห็น

ชีวานอกโลกไซเบอร์

ปกติแล้วชีวิตเราก็อยู่หน้จอคอมพิวเตอร์ตลอดเวลา อยู่กับเปเปอร์ รายงาน สเปซ ภาพ สาระพัดงานที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์ ยิ่งฝนตกยิ่งไม่อยากออกไปไหน วันนี้อากาศที่ลอนดอนดีมาก ฟ้าสวย ลมเย็น แดดอ่อน เลยไปวิ่งออกกำลังกายที่ hyde park ดีมากๆ เห็นผู้คนมานอนอาบแดด ทานข้าวกัน อ่านหนังสือ ดูนกน้ำ ให้อาหารกระรอก นกพิราบอยู่กันเป็นฝูง เฮ้อ มันช่างมีความสุขจริงๆ  วิ่งไปรอบๆ ทะเลสาบไปเห็นคนกำลังเล่นวอลเล่ย์บอลกัน อ่าได้ทีเลยแจมเลย ก็มันดีเป็นคนอิหร่านเกือบทั้งหมด ชวนไปเล่นลีกส์ด้วย ฮ่าๆๆๆ น่าสน แต่เล่นได้ชั่วโมงเศษก็วิ่งกลับบ้านมาออกกำลังกายที่ยิมในหมู่บ้านต่อ ชีวิตสุขสันต์ถ้าได้ออกกำลังกายทุกวัน
Advertisements


2 ความเห็น

ชีวิตและความเป็นไป

วันพุธที่ผ่านมาได้เดินทางไปพบกับอาจารย์ที่ปรึกษาที่ UCL เพื่อพูดคุยขอบเขตงานวิจัยใน PhD จากที่เคยแจ้งไปว่าอยากทำเซลล์ต้นกำเนิดจากน้ำคร่ำ เค้าก็เลยเตรียมการไว้เยอะ พอบอกว่าวีระพงษ์เปลี่ยนใจอยากทำเซลล์ต้นกำเนิดในฮิปโปแคมปัสเขาก็ค่อนข้างโอเค เพราะเขาก็อยากทำแล็ปนี้เช่นกัน สรุปแล้วก็คือ ทำทั้งสองอย่าง
  1. เซลล์ต้นกำเนิดจากน้ำคร่ำ คงทำทั้งจากคนและหนู แล้วเหนี่ยวนำให้กลายเป็นเซลล์ประสาท อาจารย์คนที่สองที่จะไปทำด้วยคือ Dr Paulo คนนี้เก่งมากกกกกกกกกกกกกกก เป็นคนที่ค้นพบเซลล์ที่ว่านี้และตีพิมพิ์ใน Nature Biotechnology เมื่อต้นปีนี้เอง แต่ก่อนเป็นอาจารย์ที่อเมริกาแต่ตอนนี้ย้ายมาอยู่  UCL แล้ว อาจารย์เป็นหมอผ่าตัด สามารถขอ license เพื่อเอาน้ำคร่ำมาทำวิจัยได้ ขอบเขตของงานที่ทำก็คงคล้ายๆ ที่รายงานในวารสารเก่าซึ่งเครื่องมือที่แล็ปมีครบทุกอย่าง แต่อาจารย์บอกว่าหากต้องทำ electrophysiology ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการยืนยันการทำงานของกลุ่มเซลล์ประสาทก็อาจต้องไปทำงานกับอาจารย์อีกแล็ปอื่น อันนี้ชี้ให้เห็นว่าการจับกลุ่มทำวิจัย ร่วมมือกันในหัวข้อที่เราไม่มีความรู้เป็นไปได้ง่ายในเมืองฝรั่ง เราไม่รู้ก็ไปขอความรู้จากผู้รู้ ถ้าเรารู้ก็สอนคนอื่นได้ เป็นต้น
  2. เซลล์ต้นกำเนิดประสาทในฮิปโปแคมปัส คือเอาสมองมาเลี้ยงแบบเป็นแผ่นที่เรียกว่า hippocampal slice culture ดูผลของสารต่างๆ ต่อการเจริญพัฒนาของเซลล์ต้นกำเนิดประสาทเหล่านี้ ดูเหมือนอาจารย์เขาจะสนใจพวกยาเสพติด พูดออกมาหลายคำ เพราะยาเสพติดทำให้การเกิดใหม่ของเซลล์ประสาท(adult neurogenesis) หยุดชะงัก มีผลเสียต่อการเรียนรู้ และเกิดผลมากมายต่อเซลล์ต้นกำเนิดประสาท ส่วนตัวก็สนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว อยากจะจับเอายาทั้งหมดมาคัดกรองหาประสิทธิภาพการกระตุ้นให้เซลล์ประสาทเกิดมากขึ้น ที่สำคัญประเทศจีนชอบเอาสมุนไพรจีนมาทดสอบมาก กลับไปเมืองไทยเลยอยากจะไปควานหาสมุนไพรไทยมาทดสอบดู ต่อไปภายหน้าแนวทางการรักษาด้วยตัวเอง (endogenous neural repair) น่าจะสดใส เมื่อเปรียบเทียบอีกแนวทางนึงคือ เอาเซลล์จากข้างนอกฉีดเข้าไปในตัว การรักษาด้วยตัวเองนี้ผมหมายถึงว่า จะกระตุ้นให้เซลล์ต้นกำเนิดประสาทของตัวเองออกมาทำงานเยียวยาร่างกายเราเอง โดยกลไกการบังคับจากการเพิ่มพูนสิ่งแวดล้อมที่เป็นประโยชน์ (environmental enrichment) การออกกำลังกาย ยา สารอาหาร สมุนไพร และปัจจัยอื่น ซึ่งเป็นงานวิจัยที่น่าตื่นเต้น เป็นประโยชน์ในวงกว้าง ไม่ต้องเสียเงิน ต่อไปชาวบ้านทั่วไปก็สามารถกระตุ้นเซลล์ต้นกำเนิดตัวเองให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ปลดปล่อยจินตนาการไปเยอะ เรื่องนี้น่าสนใจจริงๆ นะ คนไทยจำนวนมากยังคิดว่า “เซลล์ประสาทเกิดใหม่ไม่ได้ สมองหยุด….. หยุดทำงาน มีแต่เสื่อมลงเรื่อยๆ”   ซึ่งความจริงแล้วในแต่ละวันเซลล์ต้นกำเนิดในสมองของคนเราแบ่งตัวให้เซลล์ประสาทใหม่วันละหลายพันเซลล์ ดังนั้น เซลล์ประสาทเกิดใหม่ได้ สมองเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เราสามารถควบคุมโครงสร้างและการทำงานของสมองได้ (บางส่วน)”  ผมจึงปรารถนาอยากจะเรียนรู้เรื่องต่างๆ เหล่านี้เพื่อขยายสารไปให้ทุกคนได้ทราบเช่นกัน

ขยัน คือ คำตอบ


15 ความเห็น

วันแม่ของผม

ผมเขียนเรื่องราวที่เกี่ยวกับแม่บ่อยมาก แต่ผมรักพ่อเหมือนกันนะครับ เพื่อนหมอคนจีนถามว่าทำไมคุณพูดถึงแต่แม่ไม่เห็นพูดถึงพ่อบ้างเลย  อาจเป็นเพราะตอนสมัยที่ผมเป็นเด็กมีเหตุผลหลายอย่างที่ทำให้ผมใกล้ชิดกับแม่เป็นพิเศษ คุณสมบัติพิเศษของแม่ผมที่ผมจำได้แม่น คือ
 
  • สมัยเป็นสาวแม่สวย ยายก็เป็นนักขับสารภัญญะ ร้องหมอลำ ชื่อแม่ไม่ค่อยเพราะนะ นางหนูลอง มีแต่คนชอบถามผมเพราะมันชื่อชาวบ้านมาก แต่ผมชอบนะ จะได้มีแม่ชื่อเท่ๆ แบบโลโซๆ
  • แม่เรียนจบ ป. 4 เองไม่ได้รู้วิชาการมากมาย ระหว่างที่เราเดินกลับจากขายผักที่ตลาดไปบ้าน ผมก็มักจะสอนหนังสือแม่แต่จำไม่ได้แล้วว่าสอนอะไรไป แต่แม่ใช้ทักษะการบวกลบเพื่อคิดเงินกับลูกค้าก็เพียงพอ แม่เลยอยากให้ลูกเรียนสูงๆ จะได้ไม่ลำบากเหมือนชีวิตแม่ แต่เวลาที่ผมอ่านหนังสือใต้ทุนบ้านตอนดึกๆ คนเดียวแม่ก็จะมาบอกให้เลิกอ่านได้แล้ว กลัวลูกจะเป็นบ้า ไล่ให้ไปเที่ยวบ้าง ไปดูงานวัดบ้าง
  • แม่เป็นคนที่ประหยัดมาก ไม่ซื้อของที่ไม่จำเป็น เสื้อผ้าก็ใส่ตัวเก่าๆ จะซื้อเสื้อใหม่ก็ไปหาซื้อตามตลาดนัดแบบราคาถูก ไปซื้อของตามตลาดก็ต้องต่อราคาแทบทุกครั้ง ชุดนักเรียนสมัยก่อนก็ต้องประหยัด ผมอยากได้มาก ชุดนักเรียนตราสมอ มันเท่มาก ปีไหนได้ใส่ตราสมอแล้วมันดูภูมฐานมาก แต่โดยทั่วไปก็ประหยัดโดยไปขอชุดนักเรียนเก่าของลูกชายคนที่รู้จัก ผมจำได้แม่นเลย ชุดนักเรียนเป็นของพี่เอกลูกชายร้านอาหารทัศน์ธรพร มันดูดีมากสำหรับผมตอนนั้น   ตอนที่เรียนอยู่จุฬาฯ จะซื้อของไปฝากแม่ก็บอกว่าไม่ต้องซื้อ เก็บเงินไว้ดีกว่า ผมอยากให้แม่ได้แต่งตัวสวยๆ ใส่เสื้องามๆ แต่ก็นั่นแหล่ะ แม่บอกไม่ต้องซื้อมานะ 
  • แม่ทรหดอดทนมาก ไม่ว่าจะปลูกผักกลางแดด ดำนา เกี่ยวข้าว ทำทุกอย่างแบบผู้ชายได้หมด
  • แม่หาเงินเก่ง ค้าขาย แต่ก่อนขายผักที่ตลาดสด แม่จัดร้านได้สวยมาก ขายดีมาก ผมได้นับเงินทุกวัน ชอบๆ สมัยก่อนแม่ค้าก็จะเก็บเงินใส่ตะกร้าพลาสติกไว้ ตกตอนเย็นก็นั่งนับเงินแบงค์เงินเหรียญ ข้าวของที่บ้าน เงินฝากธนาคาร ก็ได้มาจากการขายผักทั้งนั้น เงินร้อยตอนนั้นถือว่าเยอะมาก ขายผักกำละบาท ขายสิบกำจึงจะได้กำไรห้าบาท แต่แม่ก็ขายมาจนส่งลูกเรียนได้ ตอนนี้ก็ยังขยันปลูกผักขายอยู่ ได้เงินวันละไม่ถึงร้อยก็ยังอยากทำเพราะเขาคงชินกับงานพวกนี้ ผมไม่ห้ามหรอก แต่ทำตามกำลัง เพราะการปลูกผักก็เป็นการออกกำลังกาย ได้บริหารสมอง ป้องกันโรคภัยได้อีกทาง
  • แม่จะไม่ค่อยบอกให้ผมรู้ถึงปัญหา ไม่สบายก็จะไม่บอก ไม่ว่าใครเป็นอะไรก็ตาม แม่จะไม่ค่อยบอกผม กลัวว่าผมจะเรียนได้ไม่ดี กลัวกังวลเป็นห่วง แต่บางครั้งก็ทำให้ผมเสียใจนะ ทั้งปู่ย่าตายาย ผมแทบไม่ได้ตอบแทนบุญคุณอะไรเลย ปู่ย่าป่วยผมก็ไม่ค่อยรู้ข่าว รู้อีกที่ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ทั้งๆ ที่ผมก็พอจะรู้จักคนเยอะพอสมควร แต่ก็นั่นแหละ เพราะว่าแม่หวังดี
  • แม่อยู่แบบง่ายๆ ใช้ชีวิตเรียบง่าย อยู่บ้านแบบสบายๆ เฟอร์นิเจอร์ไม่ต้องมีมาก กินข้าวก็กินพอให้อยู่รอด ทำกับข้าวที่ก็ทำให้ได้กินหลายๆ มื้อ แต่ก่อนทำกับข้าวตอนเย็น กินข้าวเย็นเสร็จ กับข้าวที่เหลือก็จะใส่ปิ่นโตให้เป็นอาหารของแม่ในวันรุ่งขึ้น เพราะต้องตื่นไปขายผักที่ตลาดสดตั้งแต่ตีสี่ตีห้า เวลาที่จะทำกับข้าวก็คงไม่มีอยู่แล้ว บางครั้งผมต้องทำกับข้าวไปส่ง วันไหนผมขี้เกียจทำให้ไปส่งข้าวแม่สายก็จะโดนดุ เพราะว่าแม่หิวมากๆ สมัยที่ผมอยู่จุฬาฯ เลยแทบไม่ค่อยไปกินอาหารที่แพงๆ ตามห้างหรอก เพราะถ้าคิดถึงแม่แล้วมันจะร้องไห้ เงินไปซื้อหมูสิบบาทสมัยก่อนมันเลี้ยงได้ทั้งครอบครัวนะ แต่อาหารญี่ปุ่นแค่ข้าวปั้นก้อนนึงมันก็หลายตังค์มาก บางครั้งผมก็ติดนิสัยหน้าใหญ่ไฮโซกินของแพง พอทำงานได้เงินก็เลยอยากพาพ่อกับแม่ไปกินอาหารตามห้างบ้าง เพราะชีวิตผมมันก็เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นพอสมควรแล้ว
  • แม่ไม่ค่อยได้เที่ยว ทำแต่งาน เวียนหัวตลอดเวลานั่งรถ อยากพาไปเที่ยวที่สวยๆ งามๆ ก็ไม่ค่อยได้ไป กลัวแพง กลัวเสียเวลาหาเงิน สักวันจะต้องพามาเที่ยวประเทศอังกฤษให้ได้
  • แม่เชื่อฟังผมนะ เวลาบอกอะไรแม่ หลังๆ แม่ก็ทำตาม ผมห่วงสุขภาพแม่ อยากให้กินวิตามิน อยากให้ออกกำลังกาย แนะนำให้ทำอะไรก็ทำตามแล้วตอนนี้
  • แม่ผมจะเห่อลูกชายคนนี้ ผมก็ชอบควงแม่นะ ควงแม่ไปเดินจ่ายตลาดแถวบ้านให้คนอิจฉา 555 ตอนมา กทม ก็พาไปเดินห้าง พาไปขึ้นรถไฟฟ้า มุดลงใต้ดิน เพราะบ้านนอกมันไม่มีรถแบบนี้ไง
  • และยังมีคุณสมบัติอีกหลายที่ไม่มีใครเหมือนแม่ของผม

ทางไกลกราบแม่

กราบเท้าแม่มา ผ่านเสียงโทรจากทางไกล

ด้วยรักจากใจลูกชายที่ลาห่างหายจากชายคาเรือน

ป่านนี้ลมหนาวคงพัดลอดเข้าฝาเฮือน

อากาศเริ่มเย็นมาเยือน ใจห่วงแม่เตือนให้โทรถึงท่าน

ลูกเด้ออีแม่บ้านเฮาเริ่มหนาวแล้วไป่

อย่าลืมห่มผ้าหลายๆ เป็นหวัดเป็นไอมันไกลโรงบาล

ลูกสบายดี ยังไปเฮ็ดงานทุกวัน เจ้านายชมว่าขยัน

เดี๋ยวคงเลื่อนขั้นขึ้นเป็นหัวหน้า

 

ลูกมีมื่อนี้หย่อนแม่ลูบหัวสั่งสอน

คำเว้าที่เคยให้พรก่อนหลับตานอนกราบหมอนทวนค่า

ลูกอยู่เมืองไกลได้แต่ฝากใจที่ห่วงใยมา

เพื่อแม่ที่คอยอยู่นาลูกจะตั้งตาทำงานสู้ทน    

 

กราบเท้าแม่มา ด้วยใจลูกนี้อีกครั้ง

เห็นเคยจ่มว่าปวดหลัง อย่าไง่อย่าถาง ให้ลูกกังวล

ขาดเหลืออันใดให้น้องชายโทรหาสักหน

เฒ่าแล้วเซาขุดเซาก่น

ลูกอยู่ทั้งคนขอเลี้ยงแม่เอง

"ที่ฉันมีเลือดนักสู้ เพราะฉันเคยอยู่ในท้องชาวนา & กล้าบอกใครๆ ไม่เก้อเขิน มาจากทางเดินเด็กท้องทุ่งนา"

ผมรักแม่ครับ


7 ความเห็น

ถ้อยคำสั้นๆ

‘concentrate, or lose precious time’

วันนี้ไปที่ King’s College London มา บังเอิญไปเจอกระดาษแปะที่โต๊ะทำงานของใครสักคน

อ่านแล้วได้เตือนสติตัวเองว่าต้องเทใจให้กับสิ่งสำคัญที่ต้องเร่งทำให้สำเร็จ

มิฉะนั้นตัวเราอาจจะเสียเวลาอันมีค่ายิ่งโดยไม่มีข้อแก้ตัว

ขยัน คือ คำตอบ